Ik ben onderzoeker/wetenschapper

Ja. De methode bouwt voort op Participatory Narrative Inquiry. Cynthia Kurtz heeft die werkwijze beschreven in haar boek Working with Stories. PNI wordt in Nederland onder andere door NIVEL erkend als geschikt voor breed gezondheidsonderzoek. En het Athena Institute aan de VU heeft promotieonderzoek gedaan dat hierop aansluit.

Voor wetenschappelijk werk is de methode vooral hypothesegenererend. Niet om hypotheses te toetsen, maar om patronen op het spoor te komen die je daarna verder kunt onderzoeken. Voor kwalitatief onderzoek met participatieve kenmerken is hij goed bruikbaar. Voor klinisch trial-werk minder, en dan zijn andere methodes beter.

Heel goed. We zien zelf vaak een mengvorm. Verhalen leveren patronen op. Die patronen vorm je daarna om naar toetsbare hypotheses. Of andersom. Een vragenlijst geeft een eerste beeld. Verhalen zoeken het waarom erbij.

In de praktijk werken we regelmatig samen met onderzoekers die statistiek of registratiedata inbrengen. De zelfduiding van vertellers levert ook al numerieke gegevens op. Schalen, kwadranten, sliders. Die kun je analyseren zoals je dat van vragenlijsten gewend bent. Plus de verhalen die erbij horen.

Bij complexe, mensgerichte thema’s zoals cultuur, samenwerking, leren, innovatie, beleid en maatschappelijke vraagstukken.

Een mixed-methods benadering: verhalen + metadata + statistische patronen + participatieve duiding.

Verhalen worden gecodeerd en geclusterd, terwijl duidingsvragen kwantificeerbare patronen zichtbaar maken.

Datacollectie → labelen → coderen → triangulatie → sensemaking → rapportage → implementatie.